A te cienie któż zmyje sprzed oczu

twoje usta rzeźbione są zmierzchem

księżyc zaszedł za oczy bezdźwięcznie 



i cóż powiem w tej ciszy: że kocham?

Pył zostanie ze skrzydeł motyla

twoje usta rzeźbione są zmierzchem 



i znów będą wieczory samotne

i znów będzie ptak gadał dziwaczny

zrywać kwiaty znów będą czyjeś ręce

w oczach które pokochać pragnąłem 



a te cienie któż zmyje sprzed oczu

twoje usta rzeźbione są zmierzchem

księżyc zaszedł za oczy bezdźwięcznie.



 



Świat wokół ciebie się zmienia

zmieniają się pory roku

stopy twe więzi ziemia

a oczy magia obłoków

obłoków wiedza tajemna

obłoków fantasmagoria

obłoków cudze spojrzenia

obłoków pewność ulotna



jak obłok...



Jesteś mieszkańcem ziemi

a uczysz się od obłoków

swojej niepewnej nadziei

ulotnej jak pory roku

obłoków wiedza tajemna

obłoków fantasmagoria

obłoków cudze spojrzenia

obłoków pewność ulotna



jak obłok...



Świat wokół ciebie się zmienia

przez ciebie płynie niepokój

płyną chmury po niebie

pod białą flagą obłoków

obłoków wiedza tajemna

obłoków fantasmagoria

obłoków cudze spojrzenia

obłoków pewność ulotna



jak obłok...